پولین کیل (۱۹۱۹-۲۰۰۱) بدون شک یکی از بزرگترین نام‌ها در نقد فیلم بود. او که متولد کالیفرنیا بود، اولین نقد خود را در سال ۱۹۵۳ نوشت و در سال ۱۹۶۸ به «نیویورکر» پیوست. کیل که به خاطر سبک نوشتاری بسیار جسورانه و پرشور خود ستایش و به دلیل نقدهای ذهنی و گاه بی‌رحمانه‌اش مورد انتقاد قرار می‌گرفت، نوشته‌هایش به شکلی تازه و عمیق در تجربه او از تماشای فیلم به عنوان یک تماشاگر ریشه داشت. او به یک اندازه محبوب و منفور بود؛ محبوب برای منتقدان دیگری که به شدت تحت تأثیر او بودند و منفور برای فیلمسازانی که فیلم‌هایشان را در هم می‌کوبید. کیل فیلم‌هایی را که از آن زمان به آثار کلاسیک تبدیل شده‌اند، مانند «اشک‌ها و لبخندها» نابود کرد و از آثار دیگری مانند «بانی و کلاید» تمجید کرد. او همچنین از دشواری‌های همیشگی زنان در سینما و نقد فیلم آگاه بود و سرسختانه با سکسیسم، هم در نقدهایش و هم در حضورهای رسانه‌ای‌اش مبارزه کرد.

بررسی عمیق و موشکافانه در دنیای خصوصی نویسنده آمریکایی، جی. دی. سلینجر (۱۹۱۹-۲۰۱۰)، که بیشتر عمر خود را پشت دیوار نفوذناپذیر یک انزوای خودخواسته گذراند؛ اینکه چگونه تجربیات دراماتیک او در طول جنگ جهانی دوم بر زندگی و آثارش تأثیر گذاشت، روابط او با زنان بسیار جوان، روش‌های نویسندگی وسواس‌گونه او و رازهای ادبی متعددش.

یک مرد زن‌باره و اغواگر وقتی عاشق دختر یک معتاد به قمار می‌شود که به مافیا بدهکار است، حریف قدری پیدا می‌کند و به چالش کشیده می‌شود.

هکتور ستاره تیم بسکتبال دانشگاهی است که در آن بازی می‌کند، یعنی تیم لئوپاردز. دوست‌دخترش، اولیو، نمی‌داند که با او بماند یا ترکش کند. و دوستش، گابریل، که ممکن است از دانشگاه انصراف داده و به یک معترض تبدیل شده باشد، به شدت تلاش می‌کند تا به جنگ ویتنام اعزام نشود.

منطقه سانفرانسیسکو با مجموعه‌ای از قتل‌های به ظاهر تصادفی، بدون انگیزه یا الگوی مشخص مواجه شده است. پلیس با تماس‌های تلفنی و نامه‌ها به تمسخر گرفته می‌شود. آیا این دیوانه می‌تواند راننده کامیون خشن، نامه‌رسان به ظاهر ملایم یا حتی یک پلیس باشد؟